نویسنده منیره خسروبیگ :به گزارش سرویس اجتماعی خط فارس:به مناسبت هفته خبرنگار
سؤال: لطفاً خودتان را برای مخاطبان ما معرفی کنید و بفرمایید از چه سالی وارد صداوسیما شدید و چه مسیری را تا امروز طی کردهاید؟
راضیه پارسایی:
راضیه پارسایی هستم، خبرنگار صداوسیما. از سال ۱۳۸۷ وارد صداوسیما شدم. از ابتدا گوینده و خبرنگار بودم، اما در کنار خبرنگاری، بهعنوان سردبیر رادیو، تلویزیون و سایت هم فعالیت داشتم و البته در بخش تفاسیر که به تحلیل موضوعات مختلف پرداخته میشد نیز فعالیت کردم.
سؤال: چرا حرفه خبرنگاری را انتخاب کردید؟
راضیه پارسایی:
علاقه به کار در رسانه من را وارد این حوزه کرد. وقتی از طریق یک دوست متوجه شدم که صداوسیما با تست نیرو جذب میکند، در آزمون شرکت کردم و پذیرفته شدم.
سؤال: در طول سالهای فعالیت، بیشتر چه حوزهها و سوژههایی را پوشش دادهاید؟
راضیه پارسایی:
بیشتر سالهای عمر من در پوشش خبرهایی که منافع مردم در آن بود گذشت؛ خبرهایی شامل پیگیری موضوعات و مطالبات مردم، محیط زیست، خبرهای تاریخی و مذهبی و پزشکی.
سؤال: یک روز کاری معمولی برای شما چگونه میگذرد؟
راضیه پارسایی:
یک روز کاری بستگی به رویداد آن روز دارد؛ شاید خیلی شلوغ و پراسترس و پرکار باشد، شاید هم کمی سبکتر، ولی همیشه برای ما کار فراوان است.
سؤال: برای تهیه یک گزارش خوب، مهمترین اصل از نظر شما چیست؟
راضیه پارسایی:
مهمترین اصل، بررسی دقیق ابعاد مختلف موضوع و درک تمام جوانب آن است تا گزارشی دقیق و بدون اشکال تهیه شود. من همیشه سعی کردم همه گزارشهایم را با حساسیت و دقت تهیه کنم و کیفیت برایم از کمیت همیشه مهمتر بوده است.
سؤال: ماندگارترین گزارشی که تهیه کردهاید چه بوده و چرا؟
راضیه پارسایی:
نمیتوانم بگویم کدام گزارشم ماندگار بوده؛ قطعاً در ذهن مردم باید این مطلب را جستوجو کرد، ولی گزارش شهدای تروریستی حرم و شهادت رهبر عزیزمان را با یک تفاوت و از عمق جان تهیه کردم.
سؤال: سختترین مأموریتی که تا امروز تجربه کردهاید چه بوده است؟
راضیه پارسایی:
راستش به سبب فعالیت در حوزه محیط زیست، مأموریتهای سخت زیاد رفتم؛ مثلاً در آتشسوزی، یک بار داشتم در باتلاق فرو میرفتم، یا در کوه سرخ عدهای با سنگ و چوب و اسلحه آمدند و ما را تهدید کردند و یا وقتی با طناب ۳۶ متر در قنات رفتم که کمی ترسناک بود.
سؤال: آیا تا به حال در جریان تهیه خبر با اتفاق غیرمنتظره یا خطرناکی روبهرو شدهاید؟
راضیه پارسایی:
یک بار گزارشی از آلودگی یک روستا تهیه کردم. ابتدا موضوع ساده به نظر میرسید، اما بررسی ماجرا مشخص کرد آن افرادی که آب روستا را آلوده کرده بودند، قاچاقچی سوخت بودند. خیلی من را تهدید کردند و بارها من را به دادگاه کشاندند، اما به سبب مستند بودن همه اجزای گزارش، در نهایت بعد از یک سال و نیم دادگاه رفتم و قاضی رأی به بیگناهی من و درستی گزارش داد و به لطف خدا آن تیم قاچاقچی دستگیر و در اصفهان مجازات شدند.
سؤال: به نظر شما بزرگترین سختی شغل خبرنگاری چیست؟
راضیه پارسایی:
بزرگترین سختی شغل خبرنگاری، جدای از استرس زیاد، سختی پاسخ گرفتن از برخی مسئولان و زدن به دل خطر است؛ ولی بینظمی خبر، به سبب پوشش هر خبر در لحظه وقوع، نظم زندگی یک خبرنگار را کلاً به هم میریزد و یکی از بینظمترین شغلهای دنیا، شغل خبرنگاری است.
سؤال: در مقابل، شیرینترین و جذابترین بخش این حرفه چیست؟
راضیه پارسایی:
از شیرینیهای شغل ما، تهیه گزارشهای خوب و دادن خبرهای شیرین به مردم و مهمتر، گاه حل شدن یک مشکل با تهیه یک گزارش است.
سؤال: فکر میکنید مردم از زحمات و دردسرهای پشت صحنه خبرنگاران چقدر اطلاع دارند؟
راضیه پارسایی:
اغلب مردم شاید بیاطلاع باشند از مشکلات و دردسرهای تهیه خبر، چون گاهی وقتی خودشان به چشم میبینند باورشان نمیشود. برای یک خبر دو دقیقهای، گاهی من حتی تا چند روز درگیر هستم.
سؤال: اگر خبرنگار نبودید، چه شغلی را انتخاب میکردید؟
راضیه پارسایی:
اگر خبرنگار نبودم، احتمالاً معلم میشدم؛ چون این حرفه از نظرم بسیار شریف و پاک و ستودنی است.
سؤال: چه ویژگیهایی یک خبرنگار را موفق میکند؟
راضیه پارسایی:
از نظر بنده، آنچه میتواند یک خبرنگار را موفق کند، توجه به تهیه گزارش و تولید محتوا در زمان و مکان مناسب است. دقت به نکاتی که از نظر سایرین ساده است، گاهی از یک مسئله ساده گزارشی میسازد تمامعیار.
سؤال: در طول سالهای فعالیت، این شغل چه تغییری در شخصیت شما ایجاد کرده است؟
راضیه پارسایی:
قطعا کار در حرفه خبرنگاری در تغییر رفتار و شخصیت من تأثیر داشته؛ یعنی این شغل سبب شده من نسبت به مسائل کنجکاو و حساس شوم. حتی در روزهای غیرکاری اگر سوژهای ببینم، نسبت به آن بیتفاوت نباشم. تعامل با مردم و تقویت قلم در نوشتار از جمله ویژگیهایی است کهدر خبرنگاری در شخصیت بنده بیشتر شکل گرفت و تقویت شد.
سؤال: اگر قرار باشد تنها یک جمله درباره خبرنگاری بگویید، آن جمله چیست؟
راضیه پارسایی:
خبرنگاری حرفهای است که باید با جان و دل به آن بپردازی و کوچکترین خطا در این شغل میتواند غیرقابل جبران باشد.
سؤال: کار کردن در صداوسیمای فارس چه ویژگیهایی دارد؟
راضیه پارسایی:
کار کردن در صداوسیمای فارس شاید به مراتب از همه مراکز کشور سختتر باشد؛ چون اینجا استان مردم دلیر، فهیم، مؤمن، انقلابی، سختکوش و هنرمند است و به قول رهبر شهید، این استان سرزمین حماسه، هنر و دین است و این کار را برای ما سخت میکند؛ چون باید گزارشها را در حد شأن و منزلت مردم مقتدر این دیار تهیه کنیم.
سؤال: مهمترین افتخار یا موفقیتی که در این مجموعه به دست آوردهاید چیست؟
راضیه پارسایی:
مهمترین افتخار من کار برای شهدا بوده است. در حادثه تروریستی حرم، با همه وجود از همه ابعاد مختلف حادثه گزارش تهیه کردیم که مورد تقدیر آقای جبلی، رئیس سازمان، قرار گرفت.
سؤال: دوست دارید مردم شما را با کدام گزارش یا ویژگی به یاد بیاورند؟
راضیه پارسایی:
دوست دارم مردم من را با گزارشهای پیگیری یاد کنند. من همه تلاشم را برای اینکه مشکلی از مردم حل بشود کردم. سخت بود، ولی عشق به کمک به مردم من را در این گزارشها پیش برد؛ چرا که احادیث زیادی درباره خدمت به مردم داریم.
سؤال: حرف دلی شما برای جوانهایی که میخواهند وارد حرفه خبرنگاری شوند چیست؟
راضیه پارسایی:
اگر کسی میخواهد وارد حرفه خبرنگاری بشود، باید قبل از هر چیز بداند که باید صبور، پرتلاش و خستگیناپذیر باشد و مهمتر از همه باید در برابر تهدیدها و تطمیعها سلیمالنفس باشد؛ وگرنه شغلی که میتواند پر از توشههای خیر برای آخرت باشد، باعث انحراف فرد میشود.
